Düzce’de 12 Kasım 1999 tarihinde yaşanan depremde yakınlarını kaybedenler, benzer acıların bir daha yaşanmaması için binaların sağlam inşa edilmesi gerektiğini ifade ediyor.
Fatih Aydın, depremin merkez üssü Kaynaşlı ilçesinde, kendilerine ait lokantanın bulunduğu binanın altında kalmaktan son anda kurtuldu. Aydın, evlerinin ağır hasar aldığını ancak aile bireylerinin iyi olduğunu öğrendikten sonra, yaklaşık altı ay önce evlenen ağabeyi Cemil Aydın’ı aramaya başladı. Ağabeyinin alışveriş için kasabaya gittiğini belirten Aydın, bölgeye ulaştığında dükkanın bulunduğu beş katlı binanın tamamen yıkıldığını gördüğünü anlattı. Aydın ve ailesi, iki gün sonra Cemil Aydın’ın cansız bedenine ulaşabildi.
Fatih Aydın, Düzce Depremi’nin unutulmaması gereken bir felaket olduğunu vurguladı. Kaynaşlı ilçesinin neredeyse tamamının yıkıldığını belirten Aydın, “Burada neredeyse her hanenin bir acısı vardır. Ben ağabeyimi kaybettim. 27 yıl önceki üzüntümüz nasılsa, bugün de aynı acıyı, aynı üzüntüyü yaşıyoruz.” dedi. Aydın, ağabeyini kaybetmenin acısını yüreğinde hissettiğini dile getirerek, “Deprem yıllarında birlikte lokantacılık yaptığımız ağabeyim kasaba et almaya gitmişti. Ben kasap lokantamızın dışında bekliyordum. İş yerinin dışına hava almaya çıkmıştım. Deprem olmaya başladı. Bina yıkıldı, iş yerimiz yıkıldı ama ben dışarıda olduğum için kurtuldum.” şeklinde konuştu.