Yeni bir araştırma, oksitosin hormonunun beynin talamus bölgesinde korkuyu geride bırakma ve tehlikenin geçtiğini öğrenme sürecinde de etkili olduğunu gösterdi. Araştırma, Japonya’da gerçekleştirildi.
Bu sinir bilimi çalışması, oksitosin hormonunun genellikle güven, sevgi ve sosyal bağlarla ilişkilendirildiğini, ancak aynı zamanda tehlikenin algılanması ve korkunun aşılması mekanizmasında da kritik bir rol oynadığını ortaya koydu. Araştırmacılar, stres, motivasyon ve duygusal tepkileri yöneten paraventriküler talamus (PVT) bölgesini inceledi. Genetik mühendislik yöntemleriyle modifiye edilen fareler üzerinde yapılan deneylerde, bu bölgede oksitosin reseptörü taşıyan özel bir nöron grubunun sosyal etkileşimi ve ‘korku sönümlenmesi’ mekanizmasını kontrol ettiği belirlendi.
Deneylerde, PVT bölgesindeki oksitosine duyarlı nöronlar kimyasal yöntemlerle baskılandığında, farelerin yabancı hayvanlarla sosyal temas kurma isteğinin önemli ölçüde azaldığı gözlemlendi. Sonrasında yapılan korku şartlandırması testlerinde, farelere hafif elektrik şoku verilen bir ortam tanıtıldı. Ortam güvenli hale getirildiğinde ve şok kesildiğinde, bu nöronları baskılanan farelerin tehlikenin sona erdiğini öğrenmekte zorlandığı ve uzun süre hareketsiz kalarak ‘korku donması’ tepkisi verdikleri tespit edildi. Oksitosin duyarlı nöronların uyarılmasının ise korku tepkisini ilk aşamada azalttığı kaydedildi. Beynin diğer bölgelerindeki benzer hücrelerin manipülasyonunun bu etkiyi yaratmaması, mekanizmanın doğrudan talamusa özgü olduğunu gösteriyor.
